Elke opdrachtgever waar ik actief ben roept dat er wordt gestuurd op output. Ik vraag me altijd af wat ze dan bedoelen. In de kenniseconomie is output moeilijk definieerbaar. Neem een beleidsmedewerker bij een overheidsorganisatie. Wat is zijn output? Het aantal getypte woorden, geschreven notities, geaccepteerd beleid (en door wie dan wel geaccepteerd) of ingevoerd beleid (en wat mag dat dan wel wezen)? Ik denk dat het over iets heel anders hoort te gaan.
{ 1 comment }
In elke organisatie wordt geklaagd over de hoeveelheid vergaderingen. Het vreet tijd en levert 9 van de 10 keer niet echt iets op. En toch gaan we er gewoon mee door. Iedereen klaagt er over. Zelfs politici en dat doet toch een beetje vreemd aan. Een van de methoden om de rijksoverheid efficiënter te laten werken is door het vele overleg en de vergadercultuur aan te pakken, zo hoorde ik gisteren weer twee politici van totaal verschillende partijen op de radio zeggen. Het klinkt toch een beetje raar uit de mond van mensen die van vergaderen hun beroep hebben gemaakt. Maar hoe pak je het nu echt aan, minder vergaderen, zodat je dus meer tijd over hebt voor andere dingen?
{ 1 comment }
Vandaag hebben de schoonmakers een nieuwe CAO gekregen. Opluchting alom, want het vuil hoopte zich langzamerhand op in de stations en op Schiphol. Een belangrijke eis was 20 cent per uur erbij, maar de tweede eis was meer respect. Een eis die heel begrijpelijk is en die meer met het nieuwe werken te maken heeft dan menigeen op het eerste gezicht denkt.
[click to continue…]
{ 1 comment }
