Oh, oh, ov-chipkaart

by Henny van Egmond on 26 maart 2010

Ik ben een groot voorstander van de OV-chipkaart. Een van de weinigen misschien in Nederland gezien alle kritiek, maar ik ben de openbaar vervoerbedrijven van Nederland heel dankbaar: de OV-chipkaart ondersteunt het nieuwe werken prima.

Je kunt van hot naar her reizen, zonder steeds het gedoe van een kaartje kopen. Je kunt  je chipkaart automatisch laten opladen en als je eens wat later begint en je hebt een voordeeluren OV-chipkaart, zoals ik, dan houdt de kaart daar automatisch rekening mee en krijg je 40 procent korting. En als bedrijf ben je helemaal gelukkig dat je één keer per maand een reizenoverzicht kunt uitprinten en dat zomaar in je administratie kunt stoppen. Bovendien kun je heerlijk werken in de trein en sta je vrijwel nooit in de file.

Het is allemaal dankzij nieuwe technologie dat dit soort kaarten kunnen worden geïntroduceerd. Maar de technologie is nog verre van perfect, zo merkte ik vandaag.

Van de week moest ik twee keer naar Steenwijk, een treinreis van 2,5 uur vanuit mijn woonplaats Leiden. De tweede avond was ik zo laat klaar dat ik niet eens meer terug kon met de trein en een slaapplaats had in een verder verlaten combinatie van jeugdherberg en groepsaccommodatie: Meppels Inn. Een prima plek om te slapen, al moet je niet al te veel luxe willen en de volgende ochtend bereid zijn je eigen ontbijt te pakken.

Ik gebruikte op die dagen allerlei openbaar vervoersmiddelen: bus, trein, weer bus, ik huurde zelfs een OV-fiets. Allemaal op die ene kaart. Ik heb wel twintig keer in- en uitgecheckt en daar gaat het dus mis. De NS rekent tien euro als je een bepaalde tijd na het inchecken niet weer bent uitgecheckt. Een soort boete om te voorkomen dat je het niet vergeet. Maar bij mij werkt dat niet. Ik vergeet het namelijk nog wel eens. En krijg dan dus een rekening van tien euro.

Vandaag was het weer zo’n dag. Op naar Utrecht. Inchecken vergat ik niet, maar in Utrecht werd ik net gebeld en liep ik straal langs de paal waar ik moest uitchecken. Na mijn afspraak weer terug naar het station en wederom aan de telefoon. Want ja, je wilt als nieuwe werker je tijd wel efficiënt gebruiken. En weer vergat ik het. Een minuut voordat de trein naar Leiden reed zag ik de conducteur langslopen en in één schoot het me te binnen: vergeten in te checken. Terugrennen kon niet meer, omdat er op station Utrecht alleen palen staan mijlenver van de treinen. Wat te doen? Als er controle zou komen, reed ik zwart. Ik waagde het erop.

En ja hoor, de trein was nog geen twee minuten onderweg of daar was de conducteur. Ik overhandigde mijn kaart en hij hield hem ter controle tegen de zender. Razendsnel probeerde ik een goed verhaal te verzinnen. Maar dat was niet nodig: ik bleek nog steeds ingecheckt.

Terug in Leiden haalde ik mijn kaart snel langs de paal: Bedankt en tot ziens, stond er. Evenals de prijs van de reis: 10 euro. Dat was een stuk goedkoper dan normaal:  de twee reizen (een met korting) hadden anders 22,90 euro gekost. Kortom, door twee keer die kaart niet langs de paal te halen bespaarde ik 12,90 euro! Natuurlijk ga ik dat niet vaker doen, daarvoor ben ik te keurig. Maar als er genoeg mensen zijn zoals ik, die regelmatig vergeten in- of uit te checken, gaat het de NS heel veel geld kosten.