Minder cursus in het onderwijs

by Henny van Egmond on 14 februari 2009

slide0001Vandaag weer een leuk stukje in De Volkskrant over het onderwijs. Persoonlijk heb ik het niet zo op het huidige onderwijs en ik ben niet de enige. Al dat gezeur over de hoeveelheid uren dat kinderen aanwezig moeten zijn, elke vier jaar een geheel nieuwe opzet en steeds meer regeltjes op die enorme scholen om al die kinderen in bedwang te houden. En van de financiering word je ook al niet vrolijk. Hoe meer kinderen er direct doorstromen naar de eindexamenklas en daar direct slagen, hoe beter een school wordt beoordeeld en dat betekent meer geld. Ik ken een aantal scholen die vrij streng zijn: als ze maar even twijfelen of een kind het haalt wordt hij verbannen naar een lager niveau. Bonussen in het bankwezen kunnen slecht zijn, maar deze vorm van beloning is dat ook.

Het echte probleem is natuurlijk niet het aantal uren dat kinderen les krijgen, dat is hooguit een randvoorwaarde. Het echte probleem is de kwaliteit van het onderwijs. Het is te makkelijk daar één schuldige voor aan te wijzen, maar de vakbond AOb houdt het wel in stand met dit soort oproepen. In mijn ogen zouden leerkrachten veel meer aan hun kwaliteit moeten werken. Dus niet minder cursus, maar juist meer tijd voor opleidingen. En voor intercollegiale toetsing en coaching en al die andere dingen die in het bedrijfsleven doodnormaal zijn. Maar in het onderwijs helemaal niet. Daar bemoei je je niet met de manier waarop een leerkracht les geeft.

Ik herinner me een ouderavond bij de basisschool van mijn kinderen, een jaar of tien terug. Er werd een leerlingenvolgsysteem ingevoerd. Zo konden de leerlingen acht jaar lang worden gevolgd. Ik vroeg of het ook gebruikt zou worden om leerkrachten te evalueren. Als namelijk een hele groep in een bepaald jaar lager scoort dan in de andere jaren en dat bij diezelfde leerkracht in meer jaren gebeurt, zou er wel eens iets aan de hand kunnen zijn met de manier waarop hij lesgeeft. De aanwezige leerkrachten liepen rood aan en riepen in koor dat een beoordeling van de leerkrachten niet de bedoeling kon zijn. Als het systeem daarvoor zou worden gebruikt, dan maar niet invoeren, was hun stelling.

Vreemd toch eigenlijk. In Amerika zijn KIPP-scholen (the Knowledge Is Power Program) waar leerkrachten continu zichzelf proberen te verbeteren. Bill Gates sprak erover in een lezing bij TED.

De KIPP-scholen zijn succes. Ze zijn gedreven en betrokken, kinderen – ook uit kansarme gezinnen – gaan massaal verder in vervolgopleidingen. Betrokken leerkrachten die continu zichzelf verbeteren, de ambitie hebben kinderen op te leiden, daar draait het om. Dan moeten die rare discussies over aanwezige uren, budgetten en systeemwijzigingen wel een keer ophouden.