Een rare week…

by Henny van Egmond on 6 juni 2009

Ik zat vanmorgen nog wat kranten door te bladeren en het is toch in feite wel een rare week. Verkiezingen verspreid over heel Europa en over vele dagen (we kunnen zelfs geen overeenstemming vinden over één verkiezingsdag), Obama die vanuit het niets uit Caïro plotseling een witte roos legt met Angela Merkel in Buchenwald en intussen bezoekt de Dalai Lama als een soort halve popster Nederland.

Maar wat valt je nou op als je kijkt naar Obama en de Dalai Lama aan de ene kant en Nederland aan de andere kant?

Ik zal mijn antwoord maar direct geven: de kleinburgerlijkheid van Nederland. Neem het bezoek van de Dalai Lama. Hele debatten in Nederland of Balkenende hem wel of niet de hand mocht schudden. Zoals zo vaak werden principes weer over boord gezet omdat we bang zijn dat we anders geen handel met de Chinezen mochten drijven. En wat vond onze Dalai Lama: die had geeneens interesse om de hand van onze premier te schudden!

En dan Obama versus onze eigen ‘nieuwe’ leider Geert Wilders. Hoe fraai sprak Obama over een nieuw begin, hoe mooi stapte hij letterlijk in de wereld van de Koran en de Islam en reikte hij een hand uit om de grote tegenstellingen in de wereld te overbruggen. Obama gaf hoop.

En wat deed Wilders na het winnen van vier zetels in het (naar schatting) 700 leden tellende Europees parlament? Hij sprak over Eurabië, hij zaaide angst en haat, zoals hij de laatste jaren al de hele tijd doet. Hij vergrootte de tegenstelling. Niet om Nederland beter te maken. Nee, ter meerdere eer en glorie van Geert Wilders zelf.