Email is een zegen. Of niet?

by Henny van Egmond on 6 september 2009

In het huidige informatietijdperk kunnen we niet meer zonder email. Het is een handig hulpmiddel voor snelle communicatie. Waar een brief er nog dagen over deed om bij de geadresseerde te komen, een mailtje vliegt in luttele seconden over de hele wereld. Voor mij als bijna vijftiger een hele vooruitgang, voor mijn kinderen is het alweer achterhaald. Mailen noemen ze bejaardenchat, zij gebruiken Instant Messaging. Maar dat neemt niet weg dat email een zegen is. Of toch niet?

Deze week las ik een interessant artikel van Paul Hemp dat hij had geschreven als redacteur van de Harvard Business Review. Het artikel heet Death bij Information Overload en gaat over email. Er staat leuke cijfers in van verschillende onderzoeken. Wist u bijvoorbeeld dat het IQ van mensen die veel worden afgeleid door emails en telefoontjes met tien punten daalt. Een studie van Hewlett Packard heeft dat een aantal jaren geleden uitgewezen. Het is een twee keer zo grote daling dan de vermindering als het gevolg van het gebruik van marihuana.

En in een ander onderzoek van het Amerikaanse bedrijf AOL bleek dat van de 2.600 ondervraagden 46 procent verslaafd was aan email. Zestig procent controleerde de email in de badkamer, 15 procent in de kerk en 11 procent deed het stiekem zodat de partner het niet merkte.

Maar misschien is het belangrijkste onderzoek nog wel dat onderzoekers van Microsoft deden. Zij stelden vast dat mensen die zien dat een email binnenkomt en daarop reageren gemiddeld er 24 minuten over doen om terug te keren naar de oorspronkelijke werkzaamheden die ze aan het uitvoeren waren. Kun je je voorstellen wat het betekent als mensen tientallen mailtjes per dag krijgen.

In het artikel staat ook een verwijzing naar tien manieren om de hoeveelheid emails te verminderen. Handige tips, die mensen zeker kunnen gebruiken. Maar feitelijk gaat het natuurlijk over een andere manier van werken. Een manier waarbij technologie je helpt bij je werkzaamheden en niet je belemmert.

Ik moet altijd wel lachen als allerlei mensen opeens aan het twitteren slaan. Om de paar minuten gooien ze een bericht de wereld in. Zinnige berichten, maar ook zeker veel nonsens. Bij Twitter is het natuurlijk hetzelfde als bij email. Als je het inzet voor je werkzaamheden, bijvoorbeeld door mensen gericht vragen te stellen, kan het natuurlijk veel bijdragen. Maar ook hier duikt de verslaving op. Een week of wat geleden was Twitter onderwerp van een reportage op Radio 1. Een BNN-verslaggeefster en Twitteraar had als eerste de crash van Turkish Airlines op de radio omdat iemand in haar vriendenkring het had getwitterd. Zelf was ze ook fanatiek, misschien wel te fanatiek, dacht ze zelf. Ze gaf een voorbeeld: “Gisteren lag ik heerlijk op het strand en ik twitterde dat. Toen moest ik wel even nadenken: zou ik het op het strand nu minder prettig vinden als ik het niet had getwitterd?” Volgens mij weet ze het antwoord zelf wel.

{ 1 trackback }

In2Share
09.07.09 at 20:41

Comments on this entry are closed.