Weg met de bakfiets!

by Henny van Egmond on 13 juli 2009

Niet elke vernieuwing is een verbetering. Zeker niet. Neem nu eens de bakfiets, niet meer weg te denken uit het hedendaagse straatbeeld. Maar is dat nu een verbetering? Welnee, ik zou zeggen: weg met de bakfiets!

Ik heb vier kinderen en veelvuldig met ze gefietst. Alle kinderen hebben heerljk in een Bobike gezeten, zo’n stoeltje dat je aan het stuur kon hangen of achterop je fiets kon monteren. Met twee zachte kussentjes erin, die ik er altijd uithaalde voor als het ging regenen. Dan zaten de kids altijd op een droge ondergrond. En lekker zacht. De stoeltjes zijn ook veilig, kinderen zitten in gordels en kunnen er niet uitvallen.

Toch zijn sommige mensen dan niet tevreden en gaan ze op zoek naar nieuwe manieren om de kinderen te vervoeren. Eerst kwam dat rare aanhangwagentje dat je achter je fiets kon hangen. Kinderen hingen er een beetje bij, contact was niet mogelijk met de ouders en een regendruppel voelden ze niet meer. Het zou me niets verbazen als met die karretjes de basis is gelegd voor de patatgeneratie.

Het karretje was o zo handig, wisten alle verkopers te vertellen, want als je het loskoppelde dan kon je het ook gebruiken als wandelwagen.

En toen? Toen kwam de bakfiets. Je vindt ze onder illustere namen als Babboe, CargoTrike, Sorte Jernhest en nog veel meer. Er is zelfs een bakfiets startpagina met alle bakfietsen per merk, per provincie, per dealer. Een simpele bakfiets kost een zo’n 600 euro, maar daar wil je als modern mens toch niet mee gezien worden. Nee, een beetje modern mens neemt er eentje die toch al gauw 1.500 tot 2.000 euro kost.

De Tuk Tuk

En zijn die bakfietsen nu zo’n vooruitgang? Ik zou zegen, kijk eens om u heen. Ik heb nog nooit een moeder (vaders rijden er kennelijk om een of andere reden er nooit op) zien lachen op zo’n onding. Dat is ook niet raar, want ze heeft al haar energie nodig om zo’n bakbeest vooruit te krijgen (alhoewel, voor een paar honderd euro meer kun je er een licht verzetje op krijgen). En lachen de kindertjes dan? Nee ook niet. Die zitten een beetje voor Jan Doedel voor in zo’n bak. Kunnen hun moeder niet zien en zien elk ander voertuig op zich af komen. Dat kan toch niet leuk zijn? Geen wonder dat er geen lachje af kan bij die kinderen, die staan doodsangsten uit.

En dan heb ik nog niet eens over het feit dat die bakfietsen elke fatsoenlijke doorgang via de stoep belemmeren (je moet het ding tenslotte ergens parkeren, in een normale schuur past-ie niet) en als er zo’n moeder zit te zwoegen kan je er ook niet langs. Geen fietspad is breed genoeg.

Nee, geef mij maar de aloude Bobike. Eentje voorop, eentje achterop. Af en toe even je eigen hoofd tegen het hoofd van je kind en in de winter de kouwe handjes van de kleine onder je jas. Niets mooiers dan dat.